Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
burada mecazi mahbublara mersiye yazmışsınız,ama kantarın topuzu biraz fazla kaçmış galiba.
'armağan olarak tendeki canı'
'ay yüzlü canana sunmak ne güzel'
demişsinizki;hak şairlerinin bu tabirleri kullanması pek hoş düşmemiş.
zira;tendeki can haktan emanettir.ondan başkasına feda edilmez.feda ettiğin nebi bile olsa caiz olmaz.çünkü;nebilerde canlarını onun yoluna feda edebilirler.başkasına edemezler.
saygılar,selamlar.
tebrik ederim saygıyla...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta