Ne güzel silmiştim belleğimden bu garip duyguları derleyip toplamıştım kendimi, kapının arkasındaydı yeri hurçlamış kaldırmıştım dertleri kimse gelmesin diye kitlemiştim kalbimin mısafir odasını, gaflet işte açık unutmuşum düşlerimin kapısını açtı girdi çık diyemedim vurdu geçti dur diyemedim, kabus gibiydi uyanmak için can attım uyanamadım.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta