Ne Güzel... Şiiri - Mecit Aktürk

Günlerdir şu gönlüm sükûta açtı
Raflarda tencere, tava, ne güzel.
Taksim temizlendi, çiçekler açtı
Gam kasvet dağıldı; hava ne güzel.

Millete sökmüyor kurulan tuzak
Belli oldu şükür, kara ile ak
Yardım etti Rabbim; Kadir-i Mutlak
Onmaz denen derde, devâ ne güzel.

Seçimle gelene hazım var iken
Her derde bir çare, çözüm var iken
Bağda salkım salkım üzüm var iken
Bağcıya çatana ayva ne güzel.

Herkes olanlardan bir ders çıkarsa
Olmazdık teröre hep açık arsa
Dillerden dökülen yarayı sarsa
Vatanım, toprağım, yuva ne güzel.

Düşmesin ne olur artık seviye
Birlikte rahmet var, ayrılık niye?
İrademiz olsun bize zaptiye
Yunus'a kulak ver; takvâ ne güzel.

Fena mı olurdu göz güzel baksa,
Gönülden gönüle hep sevgi aksa?
Gâye boş alana çadır kurmaksa
şırnağımın düzü, ova ne güzel.

Düşü-ne-bilene aklın yolu bir
Edepten beslenir her müsbet fikir
Kin, öfke ve nefret; budur kalbe kir
Hedef birlik ise, dâvâ ne güzel!