Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Evlad; sevmek bazen meltem gibidir bazen kasırga, bora...
Bazen kavuşmak demektir bazen uzaktan seyretmek....
Sevmek bir büyük ışıktır seven gönüllere
Bazende yaşatır seni yıllarca içindeki yarayla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta