Güneşi uyaran şafak,sökerken
Dağ,taş,yer,gök,insan uyanır erken
Gecenin bitimi sabah ederken
Bir güne merhaba demek ne güzel
Uğraşlar boğuşur iken insanla
Alından dökülür ter bin figanla
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tebrik ve başarılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta