Ne güzel, seninle başlamak güne,
Ay’a küsmüş bir gecenin ardından.
Bir öpüşle uyandırılmak sabah,
Dalıp gitmek gözlerine,
Ve, saçlarına dokunmak ne güzel.
Ne güzel, seninle çıkıp, elele,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Seninle iken üşümek ne mümkün,
Mevsim kış, aylardan şubat olsa da,
Kar yağmış, buz olmuş her yan, bize ne,
İçimizde mis kokulu bir bahar,
Her yan çiçek, gökyüzünde güneş var.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta