Aynı şehirde aynı havayı soluduğumuzu bilmek ne güzel
birlikte olmasakta
Her metro çıkışında seni görmek
Her konuşulunda seni dinlemek ne güzel
Görmesemde duymasamda, ,
Gece senin sokağın uyurken
Sessizce oturduğun evin önünden geçmek
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta