Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
yaşanmışlıkların ardından,dönüp bakmak o günlere ve tebessümle anmak eski dostları,aşkları bir şiir olup yaşatmak dizelerde...ne güzel...tebrikler...çiğdem bir
Çarpıcı sonlandırmış...yaşamımızda benzer dilimler hep var...(yaşlanma belirtisi de diyorlar :-)))))
Sayın Gökçesu,
Anılarınız depreşiyor bu gece
bir, bir tüm güzellikleriyle ve bizlerle ...
Tşk ler....
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta