Ne Gerek Var Şiiri - Belgin Akçay

Eğilmişse gülün boynu
Yağmura siteminden.
Dal sararıp solmuşsa
Güneşe küslüğünden.
Eğer ezelden beri
Var ise bu matem;

Karanlığa dalıp
Işığı üzmeye
Ne gerek var.

Kızıl renkli bir gökte Kaybolurken sırlar.
Susmalı artık
Neydi o feryadlar.
Baktın ki
Elinden kayıyor
Hayat denen cürretkar;

Vuslatı unutup
Derde düşmeye
Ne gerek var.

Beden yıkansa
Zemzem ile
Olur mu kefil.
Varoluş sırrına
Ermek kaç mil.
Her şey hayal,
Ömür dediğin
Bir nefeslik seyir;

Kaderin hükmünü
Yok sayıp
Kaleme küsmeye
Ne gerek var.