Ben kalbimde yanan ateşle ciğerimi pişirdim,
Zehirli dumanını içimde biriktirdim,
Bedenimi sardı pür cemalin pür sevda oldum
Ve sen bir gün selam bile vermeden çekip gittin
Firakınla titredim bilmeden
Yokluğuna mı yandım yoksa hiçliğine mi?
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta