Ne Gelir Elden Şiiri - Filiz Çiftçi

Seni kimler aldı benim elimden,
Dualarım düşer her gün dilimden,
Kaderime boyun eğdim ezelden,
Şimdi söyle yârim, ne gelir elden.

Anama, babama dinletemedim,
Başka yâre gittin, dur diyemedim,
Gittim gurbet ele, sindiremedim,
Şimdi söyle yârim, ne gelir elden.

Daha körpe idim, aşkı bilmedim,
Unuturum dedim, önemsemedim,
Senin de içine kor ateş kattım,
Şimdi söyle yârim, ne gelir elden.

Yaş kemâle erdi, sonra anladım,
Yaptığım hatanın farkına vardım,
Seni başka ele nasıl bıraktım,
Şimdi söyle yârim, ne gelir elden.

Beyazlar içinde görmek isterdim,
Muradıma bir gün ermek isterdim,
Seninle mezara girmek isterdim,
Şimdi söyle yârim, ne gelir elden.

Ömrümü ateşe ben kendim attım,
Aşkın ateşiyle yandım, kavruldum,
Uzaktan uzağa seni hep sordum,
Şimdi söyle yârim, ne gelir elden.

Aşkı bilmeyenler nasihât eder,
Unutursun deyip aşkı küçümser,
Alışana kadar ömür de biter,
Şimdi söyle yârim, ne gelir elden.