Ömür bu geldi geçiyor ne gelir elden
Baharı bekleyen kara kış bile eriyor kederinden
Belki bir daha göremem seni sevdiğim
Ne olur mahrum etmeni gözlerinden
Yıldızlar yalnız mehtap anlamsız sen yokken
Bir kalemim bir de yaradan başka kimse anlamadı derdimden
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta