yine akşam oldu
ve
ankarada yağmur var bu gece
yüreğim kangölü çığlıkları
karşımda nemrutun bedensiz insanları
ve etrafımı sarmış çinlilerin o meşur duvarı
bu gece yağmur var ankarada
insanlar sevinçliyken madridte doyumsuz güneşin altında
bombalar yağıyor napala,vietnama belkide kuzey ıraka
bu ne ilkel bir toplumun yaratığı eserdir ki böyle
damarlarımda domuz leşi gibi gidip gelen anlamıyorum
bu gece yağmur var ankarada
yürğim araratın buzlu zirvesi
bir görsen dost her yanım tarla faresi
son gecesinide yitirdi işte bahar
acemi günlerini yaşıyor yine feleksiz sonbahar
sussam olmuyor konuşsam kendimi vuruyorum can
niye böyle can
neden heryanım karanlık bir yeşil,hayatım kuru
bir yaprak
anlayamadan kendime bakıyorum
ne garip değilmi can
ilk defa bağırıyorum
seni özledim
seni özledim victoryam
Kayıt Tarihi : 24.12.2005 13:41:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!