Ne Garip... Şiiri - Döndü Dülger

Ne garip...
Aynı gökyüzünün altında yaşayıp,
Söylenmemiş cümleleri çoğaltmak.
Birbirimize bu kadar yakın olup,
Bir o kadar erişilmez kalmak.

Ne garip…
Aynı göğün altında nefes alıp
Aynı özlemi başka şehirlere taşımak.
Ellerimizin birbirine yabancı kalmasına rağmen.
Kalplerimizi ilk günkü sıcaklığında tutmak.

Ne garip...
Birbirimize hasret geçen zamanlarda
Umudu yollarda bırakmak.
Her gece aynı göğe bakarken
Birbirimize değil,
Yalnızlığa sarılmak.

Ve ne garip ki!..
Aynı gökyüzüne, ayni hisle dalıp dalıp giderken,
İki yabancı gibi birbirimize uzaktan bakmak...
Döndü Dülger