Daha tanımadan seni,kendim gibi unutmaya yüz tutuyorum.
Dilim tutuluyor,ne söylesem adını bulamıyor kelimeler.
Her sabah,çalan bir geçmişe uyanıyorum,
Hiç uyumadan uyanmak ne garip.
Dokuna bilsen yüreğin,duya bilsen sesin olurum,
Gözlerinde hiç görmeden kendimi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta