Neydi beni bunca kahır ile
Derinine daldığım bu gaflet denizinde uyutan
Neydi beni bütün gövdemle azaba düçar kılarak
Bu muştusuz düş yorgunluğumla birlikte yutan
Her gece gün ışığını beklemekten bitap
Düşen göz kapaklarım
Gün ağarınca da yüzümde belli belirsiz bir şaşkınlık
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta