İnsan, açarsın gözlerini dünyaya
Tutuşursun şeytanla kavgaya
Nefisle türlü türlü belaya
Uyarsan kaybedersin ne fayda…
Bilmez halini görmez kendini
Tutmaz elini, kemiksiz dilini
Kirlerle bezenmiş kalbini
O an tövbe etsen ne fayda...
Ölür gidersin ahret âlemine
Mezarda aklına gelmez iki kelime
Sorarlar Rabbin kim diyene
Bildiklerini söylesen ne fayda...
Bildiklerin dünyada boş laf
Gel sen öğren hoş laf
Dilinden düşürmeden af
Söylemezsen ne fayda...
Vardınsa bir Allah Dostuna
Her şeyini ver O’nun uğruna
Nefsini dönderir kendi yoluna
Nefsinle varmadınsa ne fayda
Hayranî, bil evliyanın kıymetini
Anlat O’na cümle derdini
Tövbe et bul kendini
Burada etmezsen ne fayda
Hayranî Can
25.12.2011
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta