ne ezadır ne müstehak nede derin bir sızı
ne hüzün dolu bitişin nede garip bir el sallama
senin kendinedir mahşerliğin kendi elinle harabeliğin
bu ne sonuncu kabahatin nede zahmetli el sallamalığın
bu senin yanlışta ısrardan vazgeçemediğin
yanlış tartılarda değer aradığın
kendini çalılıkta pamuk prenses gibi gördüğün
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta