Terk ettiğin günden beri, akan kanlı gözyaşımı
Ellerimle siliyorum, ne duyan var ne bir gören
Yaratanın huzurunda, önüme eğip başımı
Her an seni diliyorum, ne duyan var ne bir gören
Kim tanısa sordu bana, bunca keder acı neden
Tarif bile edemedim, sensiz sanki ölü beden
Yürümeye dermanım yok, yalnız beni mutlu eden
Anılarda kalıyorum, ne duyan var ne bir gören
Güneş battı ay doğmuyor, bir gülüm açmadan solan
Her dem hüsrana uğradım, hep benim saçını yolan
Sensizliği soluyorken, bazen içinde sen olan
Hayallere dalıyorum, ne duyan var ne bir gören
Kimse bu derdi çekmezdi, eğer geçseydi yerime
Hiçbir cevap bulamadım, karşılaşsak ne derime
Bazen inat olsun diye, bu ağlatan kaderime
Kahkahayla gülüyorum, ne duyan var ne bir gören
Bulamazsınız ki beni, eğlencelerde neşede
Mutluluğu arıyorum, tükenen üç beş şişede
Kimsesiz insan misali, yapayalnız bir köşede
Yavaş yavaş ölüyorum, ne duyan var ne bir gören…
---------------------------------171220180119
Kayıt Tarihi : 27.1.2026 20:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!