karlı dağların arasından akıp giden,
derenin köpüğündeki duyguyu,
hissedemiyorsan;
bana zamanın çarkını kıranı sorma.
nisan yağmurunun yanmış toprağa verdiği kokuyu,
çiçek açmış ağaçların romantizmini,hissedemiyorsan;
hayatın kahrını anlatma bana.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta