Seni ne kadar sevdiğimi,seni ne kadar özlediğimi,sana olan duygularımı,sensizliğe olan isyanımı,yalnızlığa olan düşmanlığımı dünyadaki bütün varlıklara haykırdım anlattım fakat bir tek sana ulaşamadım bir tek sana anlatamadım ve bir tek sana açılamadım.Sen hiçbir zaman beni anlamadın ya da anlamamazlıktan geldin.Neydi seni benden uzaklaştıran? Neydi senin bana karşı olan duygularını körelten? Neydi aramızdaki iletişimi koparan? Neydi aramızdaki sorun? Sen bilmesen bile ben biliyorum artık aramızdaki sorunu.Seninle benim aramızdaki sorun ikimizde kendi yüreklerimize açılamadık.İkimizde yüreğimizi birbirimizi sevdiğimize inandıramadık daha doğrusu yüreklerimize sevgimizi ispat edemedik.İşte biz bunu yapamadık aşkım.Biz daha kendi denizimizde yüzemezken aşk denizine daldık ve o denizde ikimizde boğulduk.Ama ben ikimizin el ele verip kendimizle savaşırsak başarılı olacağımıza inanıyorum.Gel beraber savaşalım ve dünyaya en büyük aşkın bizim aşkımız olduğunu kanıtlayalım.Ve bu büyük aşkı yaşayalım.Benimle bu büyük aşkı yaşamaya ne dersin?
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta