Servi boylum, sıradağlar boyun gibi sıralanır.
Gece gözlüm, tâlihimiz gözlerince karalanır.
Senelerdir soruyorum, “nedir sonumuz? ” diye,
Ömür geçer, ne’den sonra dudakların aralanır…
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta