Allahtan rızık dilemiştim, sabah şafağından akşam karanlığına uzanmıştım.
Annem hastaydı, Babam hastaydı, bacım hastaydı başucunda olmaya çıkmıştım.
Okumak, okumak okumak diyerek, okumaya atmıştım bendimi, dershaneye koşmuştum.
İnsanım insanlar arasında memleketim Amed, barış gelmiş sanmıştım, yanılmışım.
Akşama teslim olmuş bu günün son saatlerinde bir bomba patladı yanı başımda, ben ölmüşüm.
Ne kadar uzağa, nereye savrulmuşum kimbilir, bedenim kanlar içinde, ben görmedim.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




hiç bir sey deme
ben de demeyeyim bu güzel şiiiri kirletmeyelım :)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta