Ne istersin ki gönül..?
Gökkuşağına doğmuş gözlerin
Anca alışmıştı siyaha
Usul usul örten gecene
İlmek ilmek örmüştün kâbuslarını
Atkısı yalnızlık çözgüsü yenilmişlik, ipinin,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta