Ruhumun mevsimi güz, aylardan Kasım ve bütün yazın yeşilliğinden bitap düşüp sararmış yapraklarından hallice.
Savrulan yapraklar ne çok benziyorsunuz bana
Bak işte o düşüp ezilen benim sevgimdi.
Şu hoyratça uçuşanlar hayallerim...
Peki ya o, bütün yaz güneşinde suyunda güç bulduğu ama artık kurumuş dalında fırtınalara kafa tutan yaprak benim umudum.
Güzün ilk esintisinde kendini bırakmış o yorgun yaprak benim kalbimdi.
Kurumuş rengi epeyce koyu dokunduğunda toz olup uçanlar hislerimdi.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta