ne çok şeyden vazgeçmişim...
ne çok şeyi unutmuş,
ne çok şeyi erken tüketmişim...
eski heyecanlar ihtiyar titreyen bir el gibi şimdi avuçlarımda...
bir nefeslik canıyla üflüyorum hayatı benliğimden...
yanlışım yok değil de
şanssızlıklarım bile haketmediklerim kadar koymuyor...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta