Yaşın kaç ki unutmuşsun gülmeyi
Kimbilir bel ki hiç tatmamışsın sevmeyi
Belki de almışlar elindeki ekmeği
Yine de ne çıkar öğren şu gülmeyi.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta