Ne beyim ne efendi Şiiri - Atsız Alp

Ne beyim ne efendi bir yolcuyum bu çağda
Adım sade bir Ali fazlası yok kitabımda
Makamla büyümedim sözle kabarmam asla
Yiğitlik susuşumda vakar duruşumda

Kalabalıkta kaybolurum çoğu zaman bilerek
Gölgeyi severim biraz gösterişten çekinerek
Bir çift göz değdi mi gözlerime gülerek
Dünya susar bir an kalbim konuşur bilerek

Ali Bey derkenki o ince ses tonu var ya
Ne beyliğim var aslında ne efendiliğim haşa
Toprak kadar sadeyim rüzgâr kadar özgür
Adım yük değil bana alnım açık başım dik yürür

Ne unvan ister gönlüm ne alkış ne methiye
Bir selam yeter bazen akşamın serinliğine
Yiğitlik bağırmak değil utanarak sevebilmek
Bakışta kaybolurken bile dimdik durabilmek

Ne beyim ne efendi
Sadece Ali