Sabahları beklemek zordur uykusuz gözlerde hep aldanmışsa yüreyin acılar içinde kavrulan bir bekleyiş kimsenin bilmediğini bilmek bildiğinden üzülmek ne yaşam ki sonsuz ve çaresiz belki bin yaşında belki binlerce yaştayım asırların verdiği büyük acılar ders vermemiş yüreğime kapatıp gözlerimi sonsuz uykuya gitmek istiyorum bilinmezlikler diyarına kırmamak için kırılmaktan yoruldum belki umud belki biz bekleyiş ama artık beklemek ve beklentinin acısını çekmek ve hüznün gözyaşlarını dökmek istemiyorum
Adam yaşama sevinci içinde
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini
Devamını Oku
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta