Nazmi Ceyhan Şiiri - Köşektaş Türküleri

Köyün yollarında, paşa misali
Kasıla kasıla, yürürdü Nazmi
Sanırsın dünyada, yoktur emsali
Hayali krallık, kurardı Nazmi.

Cebinde olmasa, tek bir kuruşu
Yeterdi o mağrur, asil duruşu
Etrafı süzerdi, kartal bakışı
Kendini dev, görürdü Nazmi.

Bazen mafya olur, racon keserdi
Bazen petrolcüydü, gürler eserdi
Gemiler, uçaklar, ona yetmezdi
Dünyayı parmağa, sarardı Nazmi.

Sorsalar "Bu servet, nereye gitti?"
"Hayırsız oğlum" der, sözü bitti
Kendi inanır da, inkar etti
Suçluyu uzakta, arardı Nazmi.

Ne deli ne veli, bir "Aktör" idi
Sosyolog gözüyle, bir "Faktör" idi
Köyün sahnesinde, baş rektör idi
Ruhuna rolleri, karardı Nazmi.

Köşektaş çehresi, soldu gidince
O renkli hayaller, doldu gidince
Perde kapandı bak, vade bitince
Gerçekler yurduna, ererdi Nazmi.

(3 Şubat 2026'da ebediyete intikal eden Nazmi Ceyhan'ın aziz hatırasına...)