Önce ay tutuldu...
İnsanlar ay'ı örnek aldı.
Ayın kimin için ne için tutulduğunu bilmediler.
Güneşe aşık dedi biri... öteki yanıyor onun için dedi...
Bir diğeri yazık dedi iç geçirerek!
O hiç güneşin yüzünü görmedi.
O doğarken güneş battı, güneş batarken o doğdu.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta