Mangal külü bırakıp, ormanları yakarız.
Zeytin yağı misali, hep de üste çıkarız.
Her önüne gelene, birer de kulp takarız.
Azıtıp, şımarmayın,az ötede ölüm var...
Kafayla göz yarmayın,az ötede ölüm var...
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta