Akar damardan damla damla,
Akar gönülden nur tane,
Düşer öyle yeryüzüne,
İner öyle gökyüzünden.
Bir nur müdür gönül çeken,
Hangi ışığın hüzmesi,hangi yağmurun berektesin bilmiyorum.
Yüreğimde ki yüke gizlenmiş olan seni,narin bir yasemin gibi taşıyorum.
Ruhunun o derin nüktesi, bütün benliğimi izafe ediyor.
Sana bakarken zürriyetini değil,etrafı nergisle kaplanmış bir bahçe görüyorum
Kokun içime işlenmişken kayboluyorum nefesinde.
Ve ben sen oluyorum farketmeden.
Olsun yine de aynı havayı soluyoruz seninle,
Aynı aya güneşe bakıyoruz,
Gecenin rengi ikimizin içinde kapkara,
Gökkuşağı ikimiz içinde rengârenk,
Aynı dili konuşup aynı kelimelere hükmediyoruz,
Önemli değil ki yüzyüze konuşmamak,
İnkâr edemem seni,
Geri getiremem seni,
Uzun uzun hayallere dalıp,
Düşleyemem seni.
Ey bisek-i fürkat
Seni sevdiğimden bahsetmeliyim bugün
Seni görünce deli gibi atan yüreğe ne demeli?
Her sabah seninle uyandığımdan bahsetmeliyim
Peki her gece sensizliğiyle sızlanan gönüle ne demeli
Ruhum her gün biraz daha sen diye atıyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!