Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sen bir mukallit olasın diye yaratılmadın ki o saydığın şahıslara benzesen! Sen seni bil yeter! 'MEN AREFE NEFSEHU FE KAD AREFE RABBEHU!' hakikatına kulak ver ve sadece kainatın efendisine benzemeye çalış! Zira o, bize numune alınacak en mübarek insandır!
Allah(cc) meşru ve ebedi Muradlarına nail eyleyip canını can içinde ki canan-ı bakiye feda edenlerden eylesin, aminnn.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta