Ebrular çizer kalbimde bir ebruzen ustalığıyla ellerin,
Öylesine narin ki, bir estetik cerrahının olmalı ellerin,
Asırlar sonra bir estetik müzesinde sergilenir,
Ellerin ve gözlerin.
Dünyanın yedi harikasından biri değil, evrenin tek harikası seçilir,
Ellerin ve gözlerin.
Bütün heykeltıraşların kızkandığı, ressamların çizemediği,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kutlamak gerek güzeldi tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta