Yani sen, yıllar önce böyle bir sıcak bahar gününde dünyaya geldin.
İşte Sen busun bir başlangıç,
İyi niyet,
Yüzlerin gülüşü,
Umut ya da sıcak bir kansın.
İyi ki doğdun ve iyi ki varsın.
İDOLÜM
ROL MODELİM
BABA KAVRAMIM;
ŞEVKATİN EN GÜZEL DOKUNUŞLARI
KAPKARA BIYIKLARIN ALTINDAN TEBESSÜMLER EDEN kırmızıya çalan pembe dudaklım...
Kenan-i kutsal topraklar… Yüce İsa’nın adım adım gezdiği, havasını kokladığı, suyunu içtiği topraklar!
Tek tanrılı dinlerin ve her dinin her mezhebinden insanların bir arada dostça kardeşçe saygı ve sevgi ile beraber yaşadığı Şehir..
İlk defa 2008 yılının Ağustos ayında yirmi kişilik bir protokol gezisi için gittiğimde görmüştüm..
ruhunuzun üşümesine izin vermeyin; güzel hayallerinizle ısının!
Μ η ν α φ ή ν ε τ ε τ η ν ψ υ χ ή σ α ς ν α κ ρ υ ώ ν ε ι ...Ν α τ η ν σ κ ε π ά ζ ε τ ε μ ε ό ν ε ι ρ α ... =
bir bayram günü gelsem sana,bayramım olur mu dersin o gün.
limon kolonyasına saklanmış anılar,
sızım sızım akmaz mı yüreğime,gözyaşlarım gibi...
özlemime hangi çığlık yetişir,
seni benden,seni yüreğimden hangi ayrılık alır,
sığar mı anlamı ölümüne.
Ena taxsidi ine i zoıı … Hayat bir yolculuktur..
Ertelemeyin hayatı, dolu dolu yaşayın.. Günahı ile sevabı ile dopdolu yaşamaya çalışın hayatı..
Yarını görebilme olasılığınız ne derece yüksek olursa olsun garantisi yok! ! ..
Ertelemeyin hayatta hem de hiçbir şeyi..
Elinde ki ekmek bazen, önündeki çilingir sofrası ne fark eder ki ertelemeyin mutluluğu.. Mutlu olmak ellerimizde yüreğimizin bir köşesinde saklı tırtıklayarak ta olsa çıkaralım ortaya..
Hatalar insanlara mahsustur..
Yanlışlarla doğrulara ulaşılır dedik
İşimizde yakın ilişkilerimizde,,,
AŞK larımızda demeyelim zira aşk kendiliğinden olur aniden,, Aşk damdan düşer gibi gelir..
Pek çok insanın dilinde ki sözlerdir Yanlış insanlara iyi ki varsın dedik sözü..
Bir Garip Orhan Veli olmak vardı şimdi.. İstanbul’u dinlemek gözlerim kapalı.. Ne güzel şey bir şehri dinlemek, aşık olmak adına, bulduğuna! taşına,toprağına..
Herkese memleketi güzel derler, bana İstanbul, Velii’ye İstanbul. Hiçbir detayını bilmeden, memleketim bile değilken, neyine bu vurulmuşluk, gönlümde kurulmuşluk?
Ah İstanbul adına yazılan şarkılar ne güzel, nakış nakış işlenmiş taşın ne güzel, burcu burcu kokan tarihin, sevişmelerin, ayrılığın, savaşın, barışın ne güzel, Konstantinoupoli……
Ey kutsal mekan, cennet-i ala.. Al ateşine yüreğimin nağmelerini, çevir cehenneme. Çelişkilerinden doğarım belki de, Veli misali.
Ben bir garip kulum Tanrının nezrin de, ve garip bir hayranınım sende. Sen bilmesen de, ayağım değmese de tenine, ben sende sabahladım çok gece düşlerimde. İstanbul! Gözyaşlarımın büyük hatırası, eksik bir sevdanın son kapısı, en uzağımdaki en yakın, şehr-i bahar, çeşm-i ela… Konstantinoupoli……
Kız kulesinde geçti ilk aşk gecem. Bir fantastik efsunlu karmakarışık rüya, hayal-i alem.. Aziyede haber gönderdi aşklarla yıkan; kulenin en dibinde zindan, üzümlerle gönderildi yılan! Aklım takıldı, zorlukların için de saklanmış hazzın; aşkın en dibine! Kulenin mateminde indim yüreğinin karanlık dehlizlerine.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!