Atıp gözden ülfeti, açsan onu ne olur?
Aklın eder ibadet, gördüğün ilim olur.
Ruhun bulur inşirah, sükûn bulur her hassen,
Böyle bakan âlem’e; bir makbul âlim olur!
Felsefeci gözüyle, bakmayasın âleme!
O, perspektif bakanı; mahkûm eder elem’e!
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta