Mıkatıs gibisin bak, bırakman tuttuğunu
Timur’un fili yutmaz bir ayda yuttuğunu
Hoca Nasrettin olsam, pes ederim vallahi
Kaç duayla uyarsam, bilmem, uyuttuğunu.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




bir bakış var ki
ışınları henüz bilinmiyor
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta