Nazar Şiiri - Sinan Yolcu

İçinde koparken fırtınalar
Yavaş yavaş yürüyerek düşünüyordu genç adam
Ruhunu iyice sıkarken mezbeleye dönmüş sokaklar
Kurtulmaya çalışıyordu o da içindeki o bitmeyen acıdan

O denli güzel düşünceleri vardı oysa
Nazar edince bir çift ateş saçan göz ona
Rengarenk hayalleri gömülmüştü karanlığa
Ve her şeyden elini ayağını çekip uzaklaşmaya başladı o da

Kim neden nazar etmişti
Gitmişti büsbütün yaşama sevinci
Yıllarca kendine gelemedi
Kötü bir bakış her şeyi harap etti

Ve bu küçük çocuk büyümüştü yıllar sonra
Yürüyordu sokaklarda düşünceli düşünceli yalnız başına
Nihayet tekrar hayaller kurmaya başladı bakarken parlayan yıldızlara
Artık yavaş yavaş tutunmaya başlamıştı yeniden hayata!