Ömer bin hattab zamanında
Yer kurudu, çıkıldı yağmur duasına
Abdurrahman bin avf’a emir verdi
“Ben değil, yağmur duasını sen yaptır” dedi
Büyük sahabe, semaya uzattı ellerini
“Rabbim” dedi. “Beni tanırsın, bilirsin
Şu ellerime yağmur damlası düşmedikçe
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Çok güzel.Mısralara dökmüşsünüz.
Kaleminize sağlık.=:)))
Mevla nelere kadir;kul istemesini bildik çe ve isteğinde samimi oldukça rahmatı sonsuzdur 'O'nun...Kutluyorum
Çok etkileyici. Allah onların duasına bizleri de dahil etsin...tebrikler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta