Aynı burukluk,yüzümü yalayan aynı bildik rüzgarlar,
Boğazıma yapışır yüce kursaklarda kokmuş teraneler,
Kaçı bir araya gelince şakşakçıların,tamamlanır onurlar,
En azından kaç harfte anlaşılır,kaleme eziyet olmayan ruhlar.
Sevgiliye plastik çiçek vermeli,naylon oldu ya sevdalar,
Eskiler basitliğe bu tabiri uygun görmüştü,naylon olmuşlar,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta