Sinemdeki yaranın izlerini silerken
Kızgın ateşe tutup dağlamak nasip oldu
Tanrı’dan bundan böyle gülümsemek dilerken
Bin bir kahkaha atıp ağlamak nasip oldu
Bir gün olsun güvenip yaslanmadım ardıma
Çileyi sebep görüp hiç küsmedim yurduma
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta