Kusurum vardı elbet,
Ama sevgimde pazarlık yoktu.
Adını her andığımda
Bir kapı aralandı içimde,
Sanki kalbim secdeye vardı usulca.
Beklemek dedim adına,
Sabır dedim, tevekkül dedim.
“Ol” demese de zaman,
Ben “Olacak” diye değil,
“Nasip” diye sevdim seni.
Bir rüzgâr gibi değil,
Bir emanet gibi taşıdım içimde.
Ne kavuşmaya şart koydum,
Ne gidişine sitem ettim.
Bil ki;
Ben seni,
Gelişine değil,
Beni Rabbime yaklaştıran haline sevdim.
Ve eğer bir gün yollar susarsa,
Sesler diner, izler silinirse;
Ben yine aynı yerimde,
Aynı teslimiyetle,
Aynı yanışla
Sevmeye devam edeceğim.
Kayıt Tarihi : 17.2.2026 22:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!