Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
insanın rüzgara tutulduğu anlar vardır, aynı ağaç dalında son ana kadar kaybettiklerinin acısını taşıdığı anlardır onlar.. ama hayat, o dalda yapayalnız da olsa sararmaya değerdir, çünkü bir dahası yoktur hayatın, acısıyla tatlısıyla.......kutlarım ferda hanım.. yüreğinize sağlık,saygılar size..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta