Kalbi esir almış dünya, madde kalpte yerleşik,
Gönlünde aşamadığın, basit dünyalık eşik.
Hayatın beklentisi, daha bitmeden eyvah,
Derin rüyada iken, görünür tahta beşik.
Dünya umuru değmez, elem, hüzün, tasaya,
Bel bağlama maddeye, sokmaz seni hizaya.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta