Sen, bana bakma.
Eser gürlerim ama,yağdıramam tek damla.
Sitemlerim,hırçınlığım çaresizliğimdendir.
Özlememden,kavuşamadığımdandır sevgili..
Adını,her andığımda titremelerimi,
Gördüğüm her yüzde,duyduğum her seste,
Seni aradığımı bilemezsin ki..
Bir kuş olmak isterim çoğu zaman.
Yaşadığın şehrin semalarında,özgürce uçan.
Kaçamak da olsa, omuzuna konup koklayan.
Ya da, ılık bir rüzgâr,
Özlediğim saçlarını okşayan.
Hatta, gezdiğin yerlerde ezdiğin ot,
Ayağına bulaşan bir zerre toz.
Yeter ki yanında,yamacında olsam..
Senin de bağrın yanıyor biliyorum.
Manavgat oluyorum,Düden oluyorum.
Alâra oluyorum ince ince içine sızan.
Falezlerden seyrettiğin uçsuz bucaksız deniz.
Daraldığında kucakladığın..
Bir kadeh rakın oluyorum dudağımdan içtiğin.
Yaşadığın şehirdeydim geçen ay.
Seni aradım,gidebileceğin her yerde.
Benzettiklerimin arkasından koştum delice.
Fener'de sabahladım.
Haykırdım adını, nerdesin diye.
Adımı yazdım,adını yazdım görebileceğin her yere.
Felaketim olsa da dönüşüm,
Ellerim boş,katmerlense de hasretim.
Üzülme çaresizliğime.
Sen gelene kadar beni yaşatacak umutlarım var.
Bekle desem de zamana,şu lanet hastalığa,
Sen durma yüreğim..
Bana bahar sözü var..
Nasıl sa gelecek Yâr..
05 / Haziran /2007
İnsaf CanerKayıt Tarihi : 5.6.2007 14:00:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

namık cem
TÜM YORUMLAR (6)