İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Yalnız da ağlayabilir aşık kadınlar,
İnan,bunu çok önemsememiştim! ...
Ağlamak gözleri güzelleştirse de böylesine güzel yüreğin sahibi gözlere güllmek daha çok yakışır..
Sevgilerimle
o anlarda önmesenmeyen tek şey, kendimiz oluyoruz...
Gülgün Hanım...beğendim...hüzünlü bir ezgisi varmış gibi okudum..
Yalnız da ağlayabilir aşık kadınlar,
İnan,bunu çok önemsememiştim! ...
yürekten ve içten gelen duygularla...
nefis bir çalışma...
kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta