Yalnız kalmış bir hayatın
Demlenmemiş gündüzlerinden birinde
Masa başında kalemle kağıda vuslatı tattırıyor olmak
Zevk vermiyorsa bana
Düşlerimde yorgunluk,
Hayallerimde durgunluk
Ve aklımda üşümüşlük olmadığını kimse iddia edemez
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta