Nasıl Olsa Şiiri - Zeki Kaymakcı

Aşk isimli can düşmanım biliyorum ki çok rahat
Yaksa; yıksa, kül eylese, caymıyorum nasıl olsa
Hiç çekinmez işliyorken bu aşkta bin bir kabahat
Anlatarak sağa sola yaymıyorum nasıl olsa

Gençliğimi tüketmişim boş yere hayaller kurup
Geçişini izliyorum o köşe başında durup
Harcadığım ömür için başımı taşlara vurup
Bitirdiğim kadehleri saymıyorum nasıl olsa

Ne bir eksik ne bir fazla bulamazlar yazdığımda
Dünya malından geçmişim muammayı çözdüğümde
Terbiye ettim ruhumu sağa sola kızdığımda
Onun gibi sevenime kıymıyorum nasıl olsa

Eski zamanlarda kaldı beni meşkiyle yaktığı
Yalan oldu unutuldu öyle aşk ile baktığı
Acımadan gözleriyle sol yanıma bıraktığı
O yaranın kabuğunu soymuyorum nasıl olsa

Burnundan kıl aldırmıyor sanki zat-ı şahaneler
Öyle şeyler anlatıyor diyorum ki daha neler
Her şeye bir şey buluyor çeşit çeşit bahaneler
Anlatılan yalanlara doymuyorum nasıl olsa

Bunca yaşanmışa rağmen hep ilk başta hep en önde
Benim bugünüm yarınım ben ona kalmışım dünde
Pervasız bu hallerinin bütün kabahati bende
Onun yerine birini koymuyorum nasıl olsa

Adına çok şiir yazdım ama çoğunu çaldırdım
Duvardan hep bana bakan fotoğrafını kaldırdım
Sanırsın ki hastanede sinirlerimi aldırdım
Hakkında söylenenleri duymuyorum nasıl olsa

Gönül gözüm açılalı karnımda tok gözümde tok
Yazdıklarım binin biri içime attıklarım çok
İntikam falan da almam korkmasına hiç gerek yok
Bende gidip kör şeytana uymuyorum nasıl olsa

‘‘ Yaşarken kefeni boşa giymiyorum nasıl olsa ’’

-------------------- 150420220046