bir zamanlar biri
hakaret edercesine dedi ki
aylak insanların işidir şiir yazmak
bende diyorum ki zamanı çok olsada
duygu yoksunu insan şiir yazamaz
yüreğimiz konuşur biz yazarız
mutluluk düşlerimizi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




birikmeden bir şeyler acıtmadan yaşananlar duyarlı olmadan ne yaza bilir ki insan.
kaleme sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta